Fäägmeel nimmt Oabschied
Oabschied se neamme, eas nie ganz aafach. Un en
Oabschied vo de Bühne eas eansoweit noch emol e ganz ajen Deank. Mir
maane alledings es wir Zeit fier eus, ean aller Rouh en Schlussakkord se
setze un wolle doas etz aach met Würde und Ostand hinner eus brenge.
Deshalb loare mer zou eusem letzte Konzert ean, de Eantritt eas frei.
16.7.05, 20.00 Uhr, Schiffenberg bei Gäiße
Die Gründe fier so en Schlussstrich sei immer
vielfältich un se sei nadierlich aach noch vo Mensch zou Mensch
verschieden. Oawwer dodroff kimmt’s neat o. Fier eus eas etz wichtich,
noch emol denooch se gucke,
- woarim mir Fäägmeel gegründet un met Leawe
erfüllt hu un oab sich dodro woas geännert hot un
- woas dobei erausgekomme eas un ob doas fier
eus noch richtich eas, wann mer haut droff sereckgucke.
Mir wollte ean eusem Platt seange, weil’s eus neat
gefalle deat, wann Mittelhesse glaabte, sich fier ihr Mottersprooch
schaame se misse. Un dobei wollte mer sealbst Spass o euse Texte un
euser haandgemoacht Musik hu. Eus Lost un Laune musste mer dobei joa
neat versteckele, woas offensichtlich dozou beigetraat hot, deass
einiche Mittelhesse sealbst aach wearre e bessche unbefangener zou ihr’m
Dialekt stieh konnte.
Mir hu zwaa Liederbicher, zwaa Kassette un etliche
CDs produziert, eam Radio un eam Fearnseh gespillt un viele, viele
Konzerte gegeawwe. Of all doas gucke mer haut gern un met Stolz sereck
un sei ganz sefriere domet. Aus euser Sicht eas doas mieh wäi genunk.
Woas eus eansoweit oawwer ganz besonnersch wichtich
erscheint, eas däi menschlich Resonanz, däi mer gefonne hu. Däi viele,
viele Leut ean den schiene Ecke un Winkel vo euser Region, däi
metgeschwunge un metgeklunge hu bei euse Lieder. - So, deass mir
manchmol den Eandruck harre, wäi wann ganz Mittelhessen e bessche
noochgeklunge hät. Doas woarn wonnerschiene Erfahrunge un dodreawwer sei
mir mieh wäi aamol richtich glecklich geweast.
Weil Mittelhesse fier gewöhnlich bescheiden un
realistisch sei, freeje se sich o so er Stell gewöhnlich: „Woas will mer
mieh?“ Un so git’s eus groad aach. Fier eus woar un eas „Fäägmeel“ e
gelunge Steck Leawe, fier doas mir dankboar sei un domet wolle mersch
etz gout sei losse.
Eansoweit erinnern mer eus om Schluss oawwer aach
noch gout dodro, deass mer om Ofang joa zou veart woarn un deass euse
Wolfram Schleenbecker de Charakter vo Fäägmeel met geprägt hot un aus
vielem, woas Fäägmeel wesentlich ausmächt, neat wegsedenke eas.
All minaa mache mer also nochemol en Diener, saa
Dankeschön un wünsche alles Goure.
Basst schie of ach oacht.
Aue
Fäägmeel
|